ANNOYER
Source: 524, 566, 567
ANNOY'ER, noun One that annoys.
---
annoyer. Annoyer, n. one who annoys, one who injures
---
An‐noy″er (�), n. One who, or that which, annoys.
Source: 524, 566, 567
ANNOY'ER, noun One that annoys.
---
annoyer. Annoyer, n. one who annoys, one who injures
---
An‐noy″er (�), n. One who, or that which, annoys.