BETRAYER
Source: 566, 567
betrayer. Betrayer, n. one who betrays, or tells, a traitor
---
Be‐tray″er (�), n. One who, or that which, betrays.
Source: 566, 567
betrayer. Betrayer, n. one who betrays, or tells, a traitor
---
Be‐tray″er (�), n. One who, or that which, betrays.