BEWITCHING
Source: 567
Be‐witch″ing, a. Having power to bewitch or fascinate; enchanting; captivating; charming. — Be‐witch″ing‐ly, adv. — Be*witch"ing*ness, n.
Source: 567
Be‐witch″ing, a. Having power to bewitch or fascinate; enchanting; captivating; charming. — Be‐witch″ing‐ly, adv. — Be*witch"ing*ness, n.