BEWRAYER
Source: 566, 567
bewrayer. Bewrayer, n. a betrayer, a discoverer
---
Be‐wray″er (–ẽr), n. One who, or that which, bewrays; a revealer. Addison.
Source: 566, 567
bewrayer. Bewrayer, n. a betrayer, a discoverer
---
Be‐wray″er (–ẽr), n. One who, or that which, bewrays; a revealer. Addison.