BREVET (2)
Source: 567
Bre‐vet″ (brē̍‐vĕt″), v. t. [imp. & p. p. Brevetted (�); p. pr. & vb. n. Brevetting.] (Mil.) To confer rank upon by brevet.
Source: 567
Bre‐vet″ (brē̍‐vĕt″), v. t. [imp. & p. p. Brevetted (�); p. pr. & vb. n. Brevetting.] (Mil.) To confer rank upon by brevet.