CONFITENT
Source: 566, 567
confitent. Confitent, a. confessing; n. one confessing, ob.
---
Con″fi‐tent (?), n. [[L. confitens, p. pr.]] One who confesses his sins and faults.
Source: 566, 567
confitent. Confitent, a. confessing; n. one confessing, ob.
---
Con″fi‐tent (?), n. [[L. confitens, p. pr.]] One who confesses his sins and faults.