DEMEAN (2)

Source: 566, 567

demean (2)|demeanor. Demean, or Demeanor, n. carriage, behavior

---

De‐mean″ (?), n. [[OF. demene. See Demean, v. t.]] 1. 1. Management; treatment.
Vile demean and usage bad. Spenser. 2. 2. Behavior; conduct; bearing; demeanor.
With grave demean and solemn vanity. West.