DISMAY (2)
Source: 566, 567
dismay (2). Dismay, n. a fall of couage, fright, terror, fear
---
Dis‐may″, v. i. To take dismay or fright; to be filled with dismay. Shak.
Source: 566, 567
dismay (2). Dismay, n. a fall of couage, fright, terror, fear
---
Dis‐may″, v. i. To take dismay or fright; to be filled with dismay. Shak.