DISTURN
Source: 566, 567
disturn. Disturn, v.t. to turn off or aside, turn, ob.
---
Dis‐turn″ (?), v. t. [[OF. destourner, F. détourner. See Detour.]] To turn aside. Daniel.
Source: 566, 567
disturn. Disturn, v.t. to turn off or aside, turn, ob.
---
Dis‐turn″ (?), v. t. [[OF. destourner, F. détourner. See Detour.]] To turn aside. Daniel.