GENICULATE (2)
Source: 567
Ge‐nic″u‐late (?), v. t. [imp. & p. p. Geniculated (?); p. pr. & vb. n. Geniculating.] To form joints or knots on. Cockeram.
Source: 567
Ge‐nic″u‐late (?), v. t. [imp. & p. p. Geniculated (?); p. pr. & vb. n. Geniculating.] To form joints or knots on. Cockeram.