GRANTOR
Source: 566, 567
grantor. Grantor, n. one by whom a grant is made
---
Grant″or (grȧnt″ôr), n. (Law) The person by whom a grant or conveyance is made.
Source: 566, 567
grantor. Grantor, n. one by whom a grant is made
---
Grant″or (grȧnt″ôr), n. (Law) The person by whom a grant or conveyance is made.