INRAIL
Source: 566, 567
inrail. Inrail, v.t. to rail in, inclose with rails
---
In‐rail″ (?), v. t. [imp. & p. p. Inrailed (?); p. pr. & vb. n. Inrailing.] To rail in; to inclose or surround, as with rails. Hooker.
Source: 566, 567
inrail. Inrail, v.t. to rail in, inclose with rails
---
In‐rail″ (?), v. t. [imp. & p. p. Inrailed (?); p. pr. & vb. n. Inrailing.] To rail in; to inclose or surround, as with rails. Hooker.