RECRIMINATOR
Source: 566, 567
recriminator. Recriminator, n. one who retorts a charge
---
Re‐crim″i‐na′tor (–n?′t?r), n. One who recriminates.
Source: 566, 567
recriminator. Recriminator, n. one who retorts a charge
---
Re‐crim″i‐na′tor (–n?′t?r), n. One who recriminates.