REVILER
Source: 566, 567
reviler. Reviler, n. one who reviles, one who reproaches
---
Re‐vil″er (?), n. One who reviles. 1. Cor. vi. 10.
Source: 566, 567
reviler. Reviler, n. one who reviles, one who reproaches
---
Re‐vil″er (?), n. One who reviles. 1. Cor. vi. 10.