UNBESEEMING
Source: 566, 567
unbeseeming. Unbeseeming, a. unbecoming, indecent, improper
---
Un′be‐seem″ing, a. [[Pref. un- not + beseeming.]] Unbecoming; not befitting. — Un′be‐seem″ing‐ly, adv. — Un′be‐seem″ing‐ness, n.
Source: 566, 567
unbeseeming. Unbeseeming, a. unbecoming, indecent, improper
---
Un′be‐seem″ing, a. [[Pref. un- not + beseeming.]] Unbecoming; not befitting. — Un′be‐seem″ing‐ly, adv. — Un′be‐seem″ing‐ness, n.